Dag 17 Via Campaniensis: Troyes-Sommeval

Een dag met behoorlijk wat afwisseling vandaag:  

bij het verlaten van Troyes loopt de route op de 'Voie Verte' langs de Vienne

na enkele kilometers volgt de 'Voie Royale' (een vroegere Romeinse heirbaan)

 

om ten slotte via Laine-au-bois, de naam zegt het al, 7 km door het forêt,

 in Sommeval uit te komen.

Bij het verlaten van het bos kom je aan de gemeentelijke gîte; die is basic maar efficiënt en wordt door sporters, passerende GR-wandelaars... gebruikt. En door Robin, een Brusselaar die in een boeddhistisch centrum werkt. Het gespreksonderwerp laat zich al raden ..

Eerst wat uitrusten op de luchtmatras

voor de duidelijkheid: dit is geen douche ..

Het zal het comfort van de voorbije dagen, met slaap- en badkamer, met volledige warme maaltijd... wat compenseren. Ook dit is Camino. 

Dag 16 Via Campaniensis: Troyes

Net als gisteren verloopt de route nog eens 15 km langs het Seinekanaal. 

Eigenaardig genoeg is het traject veel aangenamer dan gisteren en misschien komt dat door het gezelschap van de tientallen, zeg maar honderden, blauwzwarte waterjuffers. Je ziet de mannetjes het hof maken en de vrouwtjes spelen het zoals  gewoonlijk 'hard to get'... Het lukt me dan ook niet om een foto te maken van die ADHD-insecten; vandaar voor een keer een fotootje van tinternet maar hier vind je ze dus met dozijnen...

Via de Seine kom je Troyes binnen, de stad die door velen gekend is als the place to be voor Outlet en fabriekswinkels. Maar het centrum is zoveel interessanter. In plaats van veel tekst geef ik liever wat commentaar bij enkele relevante foto's.

De St-Petrus & Paulus-kathedraal. Voor de toren van St-Paulus was er geen geld meer...

De beeldhouwers hebben zich ne keer laten gaan bij het steenkappen van St-Antonius 'op' zijn varken...

Het Kattensteegje: de katten springen er van de ene dakgoot in de andere...

De 'goudsmedenstraat': in dit torentje smeedt hij het goud...

Waterspuwer: 't is eens wat anders.... Of deze:

Lili met de hoed, door de Hongaar Andras Lapis

Het kloppend hart: 's avonds verlicht en als je dichter komt, begint 't te kloppen... Romantiek ten top in Troyes...

Le jardin des innocents : kinderkerk hof, met enkel wit en groen (eeuwigheid, zuiverheid en hoop)

Gebeiteld kantwerk

En natuurlijk in zowat elke kerk de prachtige glasramen. Dit is een prentenboek :

Aan de kathedraal kom ik Erik en Hans weer tegen. Reden genoeg om 'une pinte' te drinken. Die van mij is euh... zonder alcohol... 🤭?

Vanavond ben ik te gast bij Daniel en Nadège. Hij 'onderhoudt' dit stuk Camino rond Troyes en kent dan ook alle accommodaties op de route. Hij verwittigt me dat ik voor de twee komende dagen best voldoende proviand meeneem; 'winkeltjes zal je niet meer tegenkomen'... Net nu ik m'n rugzak eens wat lichter heb gemaakt door m'n roggebrood en avocado's op te eten... Lap, ik kan herbeginnen ..

Dag 15 Via Campaniensis: Allemanche-Savières

Bijna de helft van het traject van vandaag loopt langs het Seine-kanaal en dat betekent een vlak traject zonder klimmen en dalen. 

Dat kanaal wordt niet meer gebruikt en dat zie je aan de vele waterlelies, in het water hangende bomen en het troebele water. Ernaast ligt de 'voie verte', het fietspad waarvan we gebruik maken om van departement te veranderen. We zijn niet meer in het departement van de Marne (Champagne) maar dat van de Aube (Troyes).

In Anglure zien we (met Hans en Erik, twee noorderburen) een vreemd kerkje met een Byzantijnse koepel.

 Volgens de legende werd de plaatselijke ridder/pelgrim op de kruistocht door de sultan gevangen genomen en werd hij pas onder voorwaarden vrijgelaten. Een van de voorwaarden was dat hij in zijn gebied een moskee ter ere van Mohammed moest bouwen. Dit zou de verklaring van het Saraceense bijgebouw moeten zijn. 

In ieder geval heet de lokale adellijke familie hier nog altijd Saladdin d'Anglure en heeft het stadje een halve maan in het wapenschild.

Dan gaat het in rechte lijn 14 km langs het Seinekanaal richting Troyes. Saai, zo in rechte lijn? Er is altijd wel wat te zien.

Wat te denken van een boom die zomaar op een oude sluis aan het groeien is. 

Of een boom die verticaal groeit op een horizontale drijvende stam. 

De natuur neemt klaarblijkelijk altijd weer de bovenhand.

Dag 14 Via Campaniensis: Sézanne-Allemanche

Een korte etappe vandaag, doorheen een van de grote landbouwgebieden van Frankrijk. Het is weer 'la plaine', zoals vorig jaar in het noordoosten van Frankrijk.  Vroeger was dit een arme dunbevolkte streek waar de mensen leefden van schapenhouderij. Door kunstmest produceert men hier nu graan, bieten, koolzaad... en is er voedingsindustrie.

Tussen die velden stap ik met Jan tot in het boerengat Allemanche; hij loopt verder want een reservering heeft hij niet gemaakt en de gîte is volzet. Hopelijk vindt hij 'mairie' in het volgende dorp 🤭.

Zo te horen is/wordt 2022 een druk Caminojaar. 

* De lokale gastgezinnen meldden me dat ze ook hier de drukte voelen aankomen en nu al elke dag 1 tot meerdere pelgrims ontvangen. 

* Gina (stapmaat van vorig jaar en dit jaar vrijwilliger op de Camino Francés in El Acebo) vernam dat alle albergues in St-Jean-Pied-de-Port (nu al...) volzet zijn en dat de pelgrims daar in deze warme lentedagen buiten slapen... 

* En de Waalse Françoise die hier vorige week was en dezelfde route doet (Vézelay-Le Puy en Velay- SJPdP- SdC) meldt dat ze verandert van route wegens ... te druk... Als 't hier al te druk is...

Nu Corona gedaan is, zou de  Camino (Francés) wel eens een snelweg van pelgrims kunnen worden dit jaar. En ik heb er eerlijk gezegd geen zin in om me daar tussen te wringen . We zien nog wel...

Dag 13 Via Campaniensis: Montmort-Sézanne

De wandeldag van 31 km is voorbijgevlogen. Na 5 km haal ik Jan de Wilde in (bij aankomst van z'n marathon in Zeeland riep de speaker om dat hij blijkbaar nog wat meer kan dan zingen...) en nog 10 km verder benen we Hans Degraaf  bij. Af en toe houden we halt om wat plaatjes te schieten maar taterend rijgen we de kilometers aaneen en schuiven de dorpjes, landschappen en koolzaadvelden voorbij.

De gesprekken gaan over mindfulness en boeddhisme, over ademtechnieken en looptrainingsschema's, over klimaat en filosofie. 

En natuurlijk ontbreekt de 'mannenpraat' niet ('je vrouw bedient wel méér mannen' waarmee hij op m'n gsm-suzanne doelt). Enkele lachsalvo's later maar twee uur vroeger dan aangekondigd komen we bij het gastgezin aan.

Gezien Jan (hij heeft 'anderhalve' tent bij 🤔) geen woord Frans spreekt (om een overnachting te vinden gaat hij hopeloos op zoek waar 'mairie' ergens woont in 't dorp 😂...) tolk ik voor het gesprek. Ollanders en talen... 

En Hans was redelijk ontgoocheld over z'n overnachting in het nonnenklooster eergisteren. Hij was er rotsvast  van overtuigd dat het er in een klooster aan toe ging zoals in Sister Act. Tot hij geconfronteerd werd met de sacrale stilte bij het avondmaal 🤣. Ollanders en religie...

Ik denk dat ik morgen nog maar eens een dagje  met de noorderburen optrek. Die mensen hebben ook recht op geestelijke bijstand 😅...  Die Ollanders toch...

Dag 11 en 12: Reims-Champillon-Montmort

Dag 11: Reims-Hautvillers

Het dorp Hautvillers, de enige 'commerce' is de boulangerie, is de wieg van de Champagne. Hier is het dat de keldermeester van het benedictijnenklooster Dom Pérignon  in de 18e eeuw de methode ontdekte om mousserende wijn te maken. Een foto maken van de abdij of van Perignons buste lukt me niet, er zijn filmopnames bezig met Catherine Deneuve en lady Gaga.

Hautvillers is ook een charmant wijndorp waar de huizen versierd zijn met smeedijzeren borden (in de middeleeuwen gaven die uithangborden belangrijke informatie aan de ongeletterde bevolking) en waar de talrijke steegjes karakteristieke namen hebben: rue de Bacchus, la queue du renard...

In de verschillende dorpen zie je het ene na het andere champagnehuis (zeg maar -boerderijen), allemaal vrij ambachtelijk en familiaal.

Onderweg naar mijn B&B (Corinne en Dominique zijn viniculteurs en leveren aan de coöperatieve) kom ik zowaar aan de Bellevuestraat in Champillon.

 En van een Belle Vue gesproken...

zicht uit het raam van de B&B

Dag 12: Hautvillers-Montmort

De route laat Epernay, de hoofdstad van de Champagne, letterlijk links liggen. Hier staan de klassieke herenhuizen in Renaissancestijl waar de hoofdkantoren gevestigd zijn van de prestigieuze champagnefirma's Moet & Chandon, Perrier, Taittinger... Wat een tegenstelling met de kleine champagneboeren van gisteren.

 
Onder mijn 44's van Meindl liggen hier in de krijtbodem  200.000.000 flessen opgeslagen. Nog wat cijfers?
* De viniculteurs krijgen €8/kg druiven van de coöperatieve.
* Een ha brengt ongeveer 100.000 kg druiven op. Heb je hier een ha, dan kan je er van leven. Heb je'r twee of drie, dan ben je binnen ...
* Wil je hier een ha vignes kopen? Kostprijs €2.000.000.

Tot de middag, in het dorpje Moussy, slingert de route zich tussen de wijngaarden waar de boeren spuiten met insecti- en pesticiden dat het een lieve lust is. We zullen er maar van uitgaan dat alles door de overheid (Europa) goed geregeld is... en intussen zelf de fiets blijven gebruiken om het milieu niet te veel te belasten...

Maar wat een panorama's en wat een onvergetelijke landschappen. Een mens zou wel tien keer zo'n mooie vergezichten willen fotograferen. 

Ik krijg maar niet genoeg van dat natuurschoon, ook al is het gecultiveerd;  zoveel tinten groen, het zijn tableaus, schilderwerken.

Na de middag loopt de route doorheen nog maar eens een woud en daarvan word ik eerlijk gezegd minder lyrisch. 'Volg deze weg 3,5 km', zegt de enige vrouw die me mag bevelen wat ik moet doen en dat is de madam in m'n GPS. En na die 3,5 km volgen er nog 2 en dan nog eens 1,5. Monotoon, vind ik het, en langdradig.

Gelukkig verhinderen de vrolijk fluitende vogels dat ik het vervelend begin te vinden.

In het gastgezin ontmoet ik André en André uit Libramont. We beginnen de avond met een Cht'i-biertje en als maaltijd... asperges. Franse, die zijn dubbel zo dik als de Vlaamse. Maar dat geldt niet alleen voor de asperges.