Door in de natuur te wandelen kom je echt tot jezelf en word je gevoeliger voor wat echt belangrijk is.
Een camino is loutering.
Een camino is loskomen uit de mallemolen van het dagelijks leven; rust, ook in je hoofd.
Een camino is vooral onthechting van bezit en persoonlijk belang.
Een camino helpt je ook om persoonlijke ballast achter je te laten: ‘Hoe ga ik verder met de volgende decennia…’.
Na de camino, wanneer de échte Camino begint, gaat het gemakkelijker om de controle los te laten. Je staat open voor wat gewoon op je pad komt, of je nu iets zoekt of niet.
Ook loslaten hoort daar heel sterk bij. Je hebt onderweg immers contact met mensen die je toevallig tegenkomt; dat zorgt voor aangename gesprekken en échte verbinding. Die mensen krijgen al heel snel ‘voor eeuwig’ een plaats in je hart. Maar hen na enkele dagen weer loslaten is er een onvermijdelijk onderdeel van.
Na een vrij intense periode (o.a. overlijden van Ivan) dient de tweede jaargang van de Camino zich aan, uiteraard via een andere route dan vorig jaar. Wie de blog van 2021 volgde, zal zich herinneren dat de route in Frankrijk via Chartres, Tours, Bordeaux (de Landes) om via Baskenland Spanje binnen te gaan, van noordoost diagonaal naar zuidwest zeg maar, niet de mooiste was. Ervaren caminogangers zeiden me vorig jaar herhaaldelijk dat de Via Podiensis veruit de mooiste is. Daarom ziet de route van 2022 er grosso modo als volgt uit:
-Via Scaldea, de Schelderoute: (Izegem-) Doornik-Reims: 220 km
-Via Campaniensis, de champagneroute: Reims-Vezelay: 285 km
-Vezelay - Le-Puy-en-Velay, door de Morvan: 472 km -Via Podiensis: Le-Puy-en-Velay - St-Jean-Pied-de-Port: 751 km
-Camino Francés (of een andere, we zien wel): 775 km
2500 km in totaal dus en daarvoor reken ik weer op een honderdtal stapdagen hoewel die wegens omstandigheden een paar keer zullen onderbroken worden. Zo keer ik eind mei al voor enkele dagen terug voor de eerste communie van Stiene.
De routes zijn niet het enige verschil met vorig jaar. Dit jaar vertrek ik, doelbewust, meer onvoorbereid dan vorig jaar. Er zijn helemaal geen overnachtingsplaatsen gereserveerd noch geselecteerd, ook niet voor het begin, en ook de gpx-bestanden heb ik slechts voor de eerste dagen opgeslagen. Het wordt dus ongetwijfeld meer een avontuur dan vorig jaar en dat betekent meteen ook meer vrijheid en een minimale planning.
Route van 2021: Tours (A), Bordeaux (B), Saint-Jean-pied-de-port (C,) Santiago de Compostela (D), Porto (E), Ferrol (F), Maxia en Fisterra:
Route van 2022: Reims (A), Vezelay (B), le-Puy-en-Velay (C), Saint-Jean-pied-de-port (D), Santiago de Compostela (E):
Momenteel staat nog niet vast welke Camino ik in Spanje zal nemen. Er is immers keuze te over.
Vertrek: dinsdag 3 mei 2022.
De blog: wie vorig jaar al de blog ontving via follow.it zal ook nu weer automatisch via mail geïnformeerd worden over het verschijnen van een nieuwe blogtekst en hoeft dus niets te doen.
Wie zich voor attendering via e-mail wenst aan te melden, volgt onderstaande stappen:
1. ga naar www.follow.it
Vul de naam van de blog in: www.geertstapthetaf.blogspot.com
2. Op de tweede pagina klikt u gewoon op ‘continue’ 3. Op de derde pagina vult u uw e-mailadres in. Klaar! Telkens er een blog gepubliceerd wordt, krijgt u een melding.
Je kan ook direct naar de blog gaan (www.geertstapthetaf.blogspot.com) en daar in de linkerbovenhoek je e-mailadres achterlaten.
Het filmpje (niet chronologisch maar thematisch) van 2021 (Via Brugensis en Turonensis, Camino Francés, Inglés en Portugués, Muxia, Fisterra) vindt u hier.
Laat de tweede Camino maar komen. Hopelijk is het aantal ontmoetingen en gesprekken met pelgrims met zeer verschillende achtergronden, nationaliteiten en leeftijden even groot en zinvol als vorig jaar. Want niet Santiago is het doel, de Camino zelf is het doel; maar dat weet u nog van vorig jaar.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.