De Bretoen Corendon heeft geen deugd gehad van zijn vier (!) dubbele (!) Grimbergens. In de slaapkamer met twee stapelbedden laat hij dat duidelijk horen maar dit is potverdorie geen dronkemansgesnurk meer. Of het neus-, keel-, mondsnurken of apneu was weet ik niet, waarschijnlijk alle vier, maar om halfeen heb ik mijn matras en slaapzak genomen om me in de keuken te gaan leggen. De andere Bretoen André kon het ook niet meer uitstaan en verhuisde naar de eetplaats. Een uur later val ik uiteindelijk in slaap om vijf uur later de dag te starten.
Na de veel te korte nacht begint de tocht door het historische en uitgestrekte grondgebied van Gévaudan (de naam van toen er hier nog provincies waren), nu Lozère in de Languedoc-Roussillon.
De streek is weer supermooi, het lijkt wel of ik rondloop in een diavoorstelling of een promofilmpje van Tourisme France. De gidsen en websites hebben niet gelogen, deze Via Podiensis, althans dit eerste deel, is een wondermooi wandelgebied.
Na de granieten bergen van La Margueride
brengt een vrij steile afdaling ons naar de rivierkloof van de Allier
en tijdens de veeleisende daaropvolgende veeleisende klim trek ik weer de ene foto na de andere.
Na de rotnacht heb ik het efkes gehad met Bretoenen. En kan ik er wat aan doen dat ik vandaag enkel medemensen van de andere kunne tegenkom? Gisteren allemaal ouwe grijze venten, vandaag dient zich een veel, euh... esthetischer gezelschap aan.
De eerste is Nathalie, een Parijse cuisinière op filmsets. Ze vraagt me of ik die 'muzikant' was gisteravond... Ze hadden het gesnurk gehoord tot in de andere kamer maar een terrasje later
herkent Hélène me als slachtoffer i.p.v. als dader... Zoals zoveel jongeren hier neemt ze een sabbatjaar vooraleer ze haar studies voor onderwijzeres aanvat. Waaraan je een goede leerkracht herkent, wil ze van me weten... En nog een boel meer, natuurlijk. 😁
Wat verder neem ik een steilere maar kortere weg en verlies zo mijn gezellinnen.
Maar geen nood, daar is Jade, studente Ecologie en Milieuwetenschap (in een... sabbatjaar). En vegetariër.... het gespreksonderwerp laat zich raden.
Met Brigitte, een Roemeens-Duitse vertaler die nu als HR-manager werkt, komen we Saugues binnen. Mijn kamer in de Auberge municipal heeft drie bedden. En géén Bretoen. Het wordt een rustig nachtje...
Is het de schoonheid van het landschap of van mijn wandelmaten, in ieder geval heb ik het niet eens gemerkt dat we vandaag een niveauverschil van 500 meter overbrugd hebben. Mijn knie voelt al een stuk beter aan... 🫣
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.